..ผมขอขอบคุณกับคอมเม้นของทุกๆคน..
การมีชีวิตพร้อมกับลมหายใจที่เชื้อเผลิงมันเติมด้วยกำลังใจ
เราไม่สามารถบอกได้เลยว่าวันพรุ่งนี้เราจะเจอกับอะไร มันคือสิ่งที่ดี หรือสิ่งที่ไม่ดีเอาเสียเลย
..และขอให้เส้นทางที่เราเลือก จะเป็นสิ่งที่ดีอยู่พร้อมกับชีวิตเราตราบนานเท่านาน เมือท้อแท้หมดหวัง:ขอให้เรามองคนที่ต่ำกว่าเราเป็นบรรทัดฐาน หากแต่ว่าเรามองคนที่สูงกว่าแล้วชีวิตทั้งชีวิตของเราจะไม่พบกับความสุขเลย
..เราเคยรู้แต่ว่าคนอื่นเป็นศัตรูที่ร้ายกาดแต่หามองดูตัวเองไม่ว่า"ตัวเราเองเป็นศัตรูที่ร้ายกาดที่สุด"
..ตัวเราเป็นผู้กำกับมันแล้วไม่ว่าเราอยากทำให้ดีมันก็จะดี และเมื่ออยากทำให้มันหลวมันก็หลวสุดๆเช่นกัน
..อย่ามองความสวยงามเพียงชั่วผ่าน เพราะนั่นมันอาจจะเป็นสิ่งที่เราต้องจดจำมันไปทั้งชีวิต
........................................
..ในความมืด...มันน่ากลัวแต่ทุกคนก้รักที่จะอยู่ที่ตรงนั้น โดยไม่รู้ว่าสิ่งนั้นมันเป็นสิ่งที่เราต้องการ ดีพอแล้วหรือ

...............................................

ก้าวออกมาสู่แสงสว่าง ถึงแม้ว่ามันอาจจะเป็นแสงเทียนแล่มเล็ก แต่ถ้านั่นคือแสงเล็กๆ

..............................................

ที่จะทำให้เรามองเห็นหนทางข้างหน้า มันก็มีค่าเหลือคณานับ ชีวิตเราเคยถาม

...............................................

ตัวเองสักคำไหมว่า....อะไรคือ สิ่งที่เราต้องการ ...ฉนั้นตัวเราใจเราชีวิตเรา

...............................................

จะมีค่าก็อยู่ที่เรา ใจของเรา อาจจะมีคำว่าร้องไห้บ้าง เสียใจบ้าง นั่นคือ องประกอบ

..............................................

ของคำว่า ชีวิต เมื่อท้องฟ้าถูกปกคลุมไปด้วยเฆกฝน สักพักแสงสว่งก็จะกลับมาเหมือนดิม

..............................................

อยากให้ทุกชีวิต...มีความสุข

...อยู่บนพื้นฐานที่ถูกต้องและดีงาม

ทางเส้นนี้...มันชั่งไกลเหลือเกิน

...มีคนบอกว่าให้เราไปให้ถึง

แต่บ้างครั้งมันท้อแท้ บ้างครั้งก็ผิดหวัง

...แต่ก็ไม่มีอะไรจะมาหยุดความฝันเราได้

นอกจากหมดลมหายใจ

...บทเพลงฟังแล้วทำให้เรามีความสุข

แต่เมื่อเศร้าก็เศร้าสุดๆเช่นกัน

...บทเพลงเป็นตัวถ่ายทอดสิ่งที่เกิด

ไม่ใช่ทำทุกอย่างเหมือนกับเพลง

ถ้าวันนี้...เราล้ม

จงมองไปข้างหน้าและจงลุกขึ้นเดินต่อไป

...อยู่ทางนี้มันเจ็บปวด

แต่นี้เหละ...สิ่งที่เราต้องจากมันไป

...เมื่อถึงแล้วอย่าคิดว่ามันจะอยู่กับเราตลอดไป

จงอยู่ด้วย...สติ

...เพราะนั้นอาจจะทำให้เรา

ย้อนกลับไปในที่ที่เราเจ็บปวดอีก